Posted in เที่ยวๆๆ on กุมภาพันธ์ 6, 2007 | 12 Comments »
คนโบราณเค้าว่าเป็นนกผี เสียงร้องกลางคืนน่ากลัวพิลึก แต่พอเห็นตัวจริงแล้วกลับดูน่ารักดีแฮะ
ตัวนี้เค้าอยู่แถวๆบ้านที่ปากช่องนั่นแหละ พี่นัน(คนที่จับนกอยู่)บอกว่า ตอนแรกเค้ามากัน 2 ตัว แฟนเค้าบินเค้าไปในบ้านแล้วออกไม่ได้เลยตายในบ้าน ตัวนี้ก็เลยไม่ยอมไปไหน อยู่แถวๆนั้นตั้งนานแล้วล่ะ น่าสงสารเนอะ
นกแสก
ชื่อสามัญ Barn Owl
ชื่อวิทยาศาสตร์ Tyto alba
วงศ์ Tytonidae
ลักษณะทั่วไป
ตัวผู้และตัวเมียมีลักษณะคล้ายกัน มีวงหน้าเป็นรูปหัวใจ และมีขนสีขาวขึ้นอยู่เต็มไปหมด ตากลมดำโต ทางด้านท้องมีสีขาว และมีจุดมีเทาและสีน้ำตาลทั่วไป ขนปีกและหางมีลายขวางสีเหลืองสลับน้ำตาลอ่อน ปากแหลมงุ้ม ขนตัวด้านบนมีสีเหลืองปนน้ำตาล ปนเทา มีจุดสีขาว และสีน้ำตาลทั่วไป เล็บเท้ายาวงุ้มและแหลม เล็บที่นิ้วกลางลักษณะคล้ายฟันเลื่อย เวลาบินร้องเสียง “แสก” ขนาดตัวประมาณ 14 นิ้ว ขายาว มีสายตาและประสาทหูดีมาก กลางวันชอบนอนบนเพดานบ้านหรือที่มุมมืดหลังคาโบสถ์ ชอบกินหนูนา ใต้ตรงที่มันเกาะนอนมักพบซากกระดูกและหนังของหนู หรือเหยื่ออื่นๆที่มันสำรอกคายของแข็งๆที่มันย่อยไม่หมดตกลงไปกองอยู่บนพื้นดิน ก้อนที่มันสำรอกคลายทิ้งนี้ดูคล้ายกับก้อนข้าวเม่าทอด ออกหากินในเวลากลางคืน ชาวบ้านถือกันว่า หากมันไปเกาะอยู่บนหลังคาบ้านใคร จะทำให้เกิดเรื่องไม่ดี จะมีคนเจ็บคนตาย รุ่งเช้าจะต้องทำบุญตักบาตรเพื่อล้างเคราะห์ เรื่องนี้ไม่มีข้อพิสูจน์ว่าจริงหรือเท็จ นกแสกนี้ผสมพันธุ์ตลอดปี ยกเว้นฤดูฝน ปกติจะไม่สร้างรัง แต่จะอาศัยอยู่ตามโพรงไม้ ช่องเจดีย์ คาบเอาเศษหญ้ามาปูรองพื้นไว้สำหรับวางไข่ ครั้งละ [...]
Read Full Post »
Posted in เที่ยวๆๆ on กุมภาพันธ์ 6, 2007 | 7 Comments »
ลงจากรถตอนตีหนึ่งกว่าๆที่บ้าน log home บนเนินแถว อ. ปากช่อง…นึกว่าอยู่สวิสเซอร์แลนด์ ทำไมอากาศมันเย็นได้ขนาดนี้ล่ะคร้าบ!
มันเป็นการมาตากอากาศประจำปีของโมโนโทนที่ ป.น. ได้มีโอกาส จับพลัดจับผลู(มั่ว)มาตากกะเค้าด้วยเค้าว่าหน้าหนาวจะตากกันที่มาปากช่อง ส่วนหน้าร้อนจะหลบไปตากกันที่พัทยา…ไฮโซมั๊ยล่ะคุณ
คืนนี้คาดว่าอากาศจะอยู่ที่ 13 องศา ด้วยความที่ไม่ได้เตรียมตัวมาหนาว ป.น. ถึงกับฟันกระทบกัน ตายล่ะหว่าคืนนี้จะนอนยังไงล่ะเนี่ย มองซ้ายมองขวาทุกคนดูจะเตรียมตัวกันมาเป็นอย่างดีแต่ก็ไม่วายขาสั่นกันเป็นแถว เอาน่า…เป็นไงเป็นกันไม่ได้มีให้หนาวกันบ่อยๆ (อยู่กรุงเทพร้อนก็บ่นมาที่นี่หนาวก็บ่น!)
อยู่ที่นี่ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก เค้าฟังเพลงแจมดนตรีกันตามเรื่องตามราว ส่วนป.น.เน้นแจม…กิน!
อากาศหนาวนี่ทำให้อาหารอร่อยขึ้นเยอะเลย ในขณะที่หนุ่มๆตั้งวงดูบอล เหล่าสาวๆก็ตั้งวงส้มตำ นำทีมโดยฝนและนุ้ย (ดูๆจากปริมาณการบริโภคกันแล้ว ก็เลยพลอยสงสัยว่า ส้มตำและอาหารเผ็ดๆน่าจะมีผลช่วยให้เสียงดีได้ด้วย!) เรากินกันอย่างไม่ได้เกรงใจกระเพาะน้อยๆกันเลย กินไปก็หวั่นใจไป นี่ยังไม่นับถึงความกังวลของจำนวนห้องน้ำในบ้านที่มีไม่ครบจำนวนคนนะ นึกภาพทุกคนต้องวิ่งแย่งกันเข้าคงขำ
กะว่าจะอยู่แค่คืนเดียว แต่ด้วยความรั่ว เลื้อย และเรื้อนของป.น.เลยทำให้ต้องกลับเช้าวันจันทร์
ซึ่งต้องทำงาน 11 โมงเช้า ถ้าไปไม่ทันล่ะก็…”ชิฟท์”หายแน่ๆ!
6.00 สะดุ้งตื่นด้วยความนอย
6.03 กด snooze ด้วยความคล่องแคล่ว แล้วผล๋อยหลับต่อ
7.00 ตื่นอีกรอบ
7.45 เตรียมตัววิ่งขึ้นรถ แต่โดนเบรคโดยกลิ่นกุนเชียงทอด
มันเป็นข้าวเช้าที่อร่อยที่สุดในรอบหลายปี ข้าวต้มร้อนๆ กุนเชียงทอดหอมๆกับไข่เค็มโดยพี่นัน ชั่งใจอยู่นาน กลัวไปทำงานสายก็กลัว แต่แล้วความหอมของกุนเชียงก็ชนะ! ทั้งๆที่เป็นคนไม่กินหมู แต่ตอนนี้กุนเชียงกรอบๆก็ลงไปอยู่ในท้อง ป.น. [...]
Read Full Post »
